1. 21/10/1386 برابر با 11/1/2008: سفر دوروزه آقای البرادعی به ایران و دیدار با مقام معظم رهبری و مقامات ارشد نظام و تفاهم در تسریع حل‌و‌فصل سایر موضوعات باقی‌مانده. در این دیدارها، پیشرفت اجرای برنامه کاری برای حل‌وفصل موضوعات باقی‌مانده مورد توجه قرار گرفت و دوطرف موافقت کردند که برنامه کاری (سه موضوع باقی‌مانده) ظرف یک‌ماه اجراء شود. ایران، همچنین اطلاعاتی را درخصوص فعالیت‌های تحقیق و توسعه پیرامون نسل جدیدی از سانتریفیوژها به تیم آژانس ارائه نمود.

2.  9/11/1386 برابر با 29/1/2008: ارسال کامل سوخت اتمی نیروگاه بوشهر. راه‌اندازی نیروگاه اتمی بوشهر بارها به دلیل فشارهای سیاسی آمریکا و برخی کشورهای غربی به‌ تأخیر افتاد. با شروع بحران در موضوع هسته‌ای ایران با نیات سیاسی چندکشور، تحقق این هدف در هاله‌ای از ابهام فرورفت و موج جدیدی از فشارها بر روسیه وارد شد. با اتخاذ سیاست‌های درست که نتایج آن چیزی جز اثبات صلح‌آمیز بودن برنامه هسته‌ای ایران بر همگان نبود، مبانی اقدامات سیاسی این کشورها برای اعمال فشار بر ایران فروریخت. روسیه بالأخره تصمیم به حمل سوخت هسته‌ای به نیروگاه بوشهر و راه‌اندازی آن گرفت. حمل سوخت بوشهر در تاریخ 9 بهمن ماه 1386 کامل شد و بنابر اعلام مقامات روسی و مقامات سازمان انرژی اتمی کشورمان، این نیروگاه در سال 1388 راه‌اندازی خواهدشد و خواهد توانست برق هسته‌ای وارد مدار برق کشور نماید. از این‌رو، کشورمان سی و یکمین کشوری خواهد بود که به تولید برق هسته‌ای می‌پردازد. این تحول بسیار عمده‌ای به‌شمار می‌رود و حاوی پیام‌های متعددی است: برنامه هسته‌ای ایران صلح‌آمیز است و هیچ جای نگرانی از آن وجود ندارد. هدف ایران از پیگیری برنامه هسته‌ای، تولید برق هسته‌ای است. آمریکا و یکی دو کشور غربی در اعمال فشار بر ایران و پیگیری اهداف خود با موانع جدی روبرو هستند. این دستاورد جز با ایستادگی و مقاومت منطقی و اتخاذ سیاست‌های صحیح دولت نهم محقق نمی شد.

3.  3/12/1386 برابر با 22/2/2008: انتشار گزارش البرادعی و مختومه نمودن کلیه موضوعات باقی مانده و اثبات حقانیت ملت ایران و پیروزی و دستاورد بزرگ آن. در این گزارش که به اجلاس مارس 2008 شورای حکام نیز ارائه گردید، بسته شدن سه موضوع منشأ آلودگی در یکی از تجهیزات یک دانشگاه فنی، پلونیوم، معدن گچین و در واقع بسته شدن شش موضوع باقی مانده طبق برنامه کاری اعلام شد. طبق برنامه کاری حل‌وفصل شش موضوع باقی مانده به 18 ماه زمان نیاز داشت، در حالی که براساس حسن نیت ایران در عرض شش ماه تمامی این موضوعات حل‌وفصل شدند.

4.  4/12/1386 برابر با 23/2/2008: ارسال پیام رئیس جمهور به مقام معظم رهبری به مناسبت اثبات حقانیت ایران در موضوع هسته‌ای. در این پیام آمده است: پیروزی تاریخی ملت شریف ایران در بزرگ‌ترین رویارویی سیاسی با قدرت‌های‌سلطه‌گر پس از پیروزی انقلاب اسلامی در موضوع مهم هسته‌ای را به حضرتعالی، ملتانقلابی و شجاع و حضرت ولی عصر(عج) تبریک و تهنیت عرض می‌نمایم. مستحضرید که این پیروزی مرهون هم‌دلی و ایستادگی ملت مؤمن، فداکار و تمدن‌ساز ایران تحت ارشادات جنابعالی و عنایات خاصه امام زمان (عج) است. اینجانب صمیمانه از هدایت‌ها و حمایت‌های حضرتعالی، ‌تلاش بی‌وقفه دانشمندان و متخصصین، مجاهدت گسترده دست‌اندرکاران دیپلماسی، فداکاری مجموعه خادمین ملت در دولت جمهوری اسلامی وهوشمندی، اعتماد به نفس و مقاومت قهرمانانه ملت بزرگ ایران سپاسگزارم.

5.  5/12/1386 برابر با 24/2/2008: پیام رئیس جمهور به ملت شریف ایران به مناسبت اثبات حقانیت ایران در موضوع هسته‌ای. در این پیام آمده است: اینک که در نتیجه الطاف خداوندی و عنایات حضرت بقیه الله (عج) وصبر و استقامت رهبری، ملت و دولت خدمتگزار یک‌بار دیگر حقانیت شما مردم آگاه و بافضیلت در عرصه بین‌الملل و درمنظر جهانیان به‌اثبات رسیده‌است، این پیروزی بزرگ رابه یکایک مردان و زنان ایران سرافراز صمیمانه تهنیت می‌گویم. ایستادگی شما مردم عزیز موجب شد تا دولت از نخستین روزهایمسئولیت خود عزم خویش را برای اصلاح امور و اتخاذ سیاست دفاع از حقوق حقه کشور جزمنموده و با تمام قدرت در عرصه ملی و جهانی از همه ظرفیت‌ها برای احقاق حق مسلم استفاده از انرژی هسته‌ای بهره جسته و نهایتاً به لطف خدای بزرگ، حقانیت ملت را در عالی‌ترین مرجع تخصصی جهانی یعنی آژانس بین‌المللی انرژی اتمی به اثبات برساند. شما درحالی حقانیت خودرا در دنیا به اثبات رسانده‌اید که دشمنان شما که دشمنان خدا و انسانند از هیچترفند و حیله‌ای و از هیچ ابزار و وسیله‌ای برای ممانعت از پیروزی شما دریغ نکرده‌اند. آن‌ها حتی با زور و تهدید و با سوءاستفاده از نهاد مظلومی چون سازمان ملل و برمبنای جایگاه غاصبانه در شورای امنیت، با انکار آفتاب حقیقت ملت مظلوم ما را بهانحراف متهم کرده و از امکانی که قاعدتاً باید منافع و امنیت همه ملت‌ها را پشتیبانباشد، عاملی برای محکومیت و محرومیت مردم ایران ساختند. اما اکنون که نهاد قانونیآژانس بین‌المللی انرژی اتمی به سلامت راه ملت ایران در دستیابی به انرژی هسته‌ای توسط فرزندان افتخار آفرینش به تمام و کمال شهادت داده است، زورگویان فریب‌کار دربرابر افکار ملت‌ها و نخبگان جهان چه پاسخی خواهند داشت؟

6.  7/12/1386 برابر با 26/2/2008: فرمایشات مقام معظم رهبری در جمع اعضای مجلس خبرگان. مقام معظم رهبری در دیدار اعضای مجلس خبرگان با معظم‌له، فرمودند: ... یک نمونه از پیشرفت‌های نظام اسلامی، مسئله هسته‌ای است که ملت ایران در این موضوع، حقاً و انصافاً به یک موفقیت بزرگ و پیشرفت چشم‌گیر دست یافته‌است. همان کسانی که می‌گفتند باید فعالیت هسته‌ای ایران برچیده شود، اکنون می‌گویند ما حاضر به قبول پیشرفت‌های شما هستیم به‌شرط آن‌که برای مدت محدودی ادامه پیدا نکند که این مسئله، پیشرفت بزرگی است که جز با استقامت به دست نمی‌آمد. نقش شخص رئیس جمهور و ایستادگی وی در پیشرفت موضوع هسته‌ای بسیار بارز است. درکنار ایستادگی ملت، مجلس هفتم نیز برخلاف تلاش عده‌ای در دوره قبل واقعاً در موضوع هسته‌ای ایستادگی و پافشاری کرد. من از قشرهای مختلف مردم، مراجع محترم، روحانیت معظم و مسئولان در بخش‌های مختلف به‌ویژه دولت و مجلس به دلیل اتخاذ مواضع صریح در موضوع هسته‌ای قدردانی می‌کنم.‌

7.  7/12/1386 برابر با 26/2/2008: نامه وزیر امور خارجه به همتایان و مقامات سازمان ملل پس از بسته شدن موضوعات باقی‌مانده. وزیر امور خارجه پس از اعلام بسته شدن شش موضوع باقی مانده طبق برنامه کاری، طی ارسال نامه‌ای به همتایان خود در کشورهای عضو شورای حکام و شورای امنیت و همچنین مقامات سازمان ملل، آخرین تحولات و غیرقانونی بودن ارسال موضوع هسته‌ای به شورای امنیت را تشریح نمود. در این نامه همچنین آمده‌است که باتوجه به این حقایق، انتظار جامعه بین‌المللی آن‌است که کشورهایی که با اقدامات سیاسی و تبلیغی خود سعی کردند نهادهای بین‌المللی را با ارائه ادعاها و اتهامات بی‌اساس درخصوص برنامه هسته‌ای صلح‌آمیز جمهوری اسلامی ایران منحرف نمایند، درصدد جبران اشتباهات خود برآیند.

8.  13/12/1386 برابر با 3/3/2008: تصویب قطعنامه 1803 شورای امنیت علیه      فعالیت های صلح‌آمیز هسته‌ای ایران، ذیل ماده 41 فصل هفتم منشور ملل متحد. اندونزی به این قطعنامه رأی ممتنع داد.

9.  13/12/1386 برابر با 3/3/2008: صدور بیانیه شش کشور پس از قطعنامه 1803 و تأکید بر رهیافت دوسویه. شش کشور پس از تصویب قطعنامه 1803، بیانیه‌ای را نیز صادر کردند که در آن از ایران خواستند به الزامات شورای حکام و شورای امنیت و تعلیق پایبند باشد. شش کشور بر تعهد خود به رهیافت دوسویه تأکید کردند و بسته 6 ژوئن 2006 و آمادگی برای توسعه بیشتر آن را مورد تأیید مجدد قرار دادند. این کشورها همچنین از خاویر سولانا خواستند با دکتر جلیلی دیدار نماید.

10. 6/1/1387 برابر با 25/3/2008: ارسال نامه 20 صفحه‌ای وزیر امور خارجه به دبیرکل سازمان ملل درخصوص ایرادات حقوقی قطعنامه‌های شورای امنیت و خسارات وارده به ایران (و ارسال رونوشت به رؤسای مجمع عمومی و شورای امنیت و مدیرکل آژانس بین‌المللی انرژی اتمی). در این نامه، به ایرادات حقوقی اقدامات و قطعنامه‌های شورای امنیت و همچنین خسارات وارده به ایران در زمینه هسته‌ای دراثر اقدامات چهار کشور آمریکا، انگلیس، فرانسه و آلمان به تفصیل پرداخته شده و بر مسئولیت بین‌المللی این کشورها درقبال اقدامات خود و خسارات وارده و همچنین حق دولت و ملت ایران برای پیگیری حقوقی این موضوع تصریح شده است.

11. 20/1/1387 برابر با 9 آوریل 2008: سخنان رئیس جمهور در بازدید از نطنز به مناسبت سالروز ملی فناوری هسته ای. امروز مرحله‌ نصب 6000 سانتریفیوژ جدید آغاز شد و بهدستاوردهای جدیدی رسیده‌ایم که مراحل کار آن ها آغاز شده است و امشب در مراسم جشنهسته‌ ای درباره‌ آن ها صحبت خواهم کرد. من، این روز را به ملت بزرگ ایران و همه ملت‌های آزاده‌ جهان تبریک عرض می‌نمایم. روز ملی فناوری، در واقع روز مردم است. روزی است که ملت ایران با همدلی و استقامت و پیگیری آرمان‌های بزرگ انقلاب، به یک هدف بسیار والا دست پیدا کرده و آن هم هسته‌ ایشدن ایران عزیز است. ایران، در مسیری گام گذاشت که اینمسیر ایران را در جایگاه بسیار شایسته‌ای در دنیا در آینده قرار خواهد داد. سال گذشته، ورود به مرحله صنعتی شدن بودکه همکاران ماه‌ها برای راه‌اندازی 3000 سانتریفیوژ کار کرده‌اند و آزمایش‌های لازمرا انجام داده‌اند و امروز مرحله‌ نصب 6000 سانتریفیوژ جدید آغاز شد و بهدستاوردهای جدیدی رسیده‌ایم که مراحل کار آن ها آغاز شده است و امشب در مراسم جشنهسته‌ ای درباره آن ها صحبت خواهم کرد. دستاوردهای فنی و فناوری و صنعتیدر این مجموعه و حول مسأله‌ هسته‌ ای، خیره کننده است. ان‌شاءالله، این ها به زودیوارد عرصه صنعتی کشور خواهد شد و این دستاوردها می‌تواند تحولات بزرگی را در صنعت کشور به وجود آورد. این ها، متعلق به ملت عزیز ایران است و من تبریک می‌گویم که این روز را باید بزرگ بشماریم، چون روزی است که ملت ایران با توکل بر خدا و همدلی، به یک قله بزرگ دسترسی پیدا کرده است. رمز تداوم پیروزی‌ها، رمزحرکت به سمت قله‌های بالاتر، همین همدلی و توکل بر خدا و پیروی از خط امامت و رهبریاست. رئیس جمهور در پاسخ به این سوال که آیا از روندپیشرفت کار در تأسیسات غنی‌سازی نطنز راضی هستید، گفت: بالأخره در شرائطی هستیم کهبدخواهان ملت ایران همه تلاش‌های خود را دارند انجام می‌دهند تا ملت ما بهفناوری‌ها و پیشرفت‌های جدید دسترسی پیدا نکند. این مسأله از یک طرف ممکن استکندی‌هایی را در کارها ایجاد کند، اما از طرف دیگر موجب شکوفایی استعدادهایدانشمندان ما می‌شود. جوان‌ها و متخصصان ما به ساخت داخل رو آورده‌اند و دسترسیمستقیم و بلاواسطه به فناوری بومی. هرکدام از این دستاوردهاکه ده‌ها مورد را امروز من دیدم، هر کدام یک کار بزرگ و ارزشمند است که در وقت خودباید با جزئیات به ملت ایران معرفی شود. این ها در شرائط فشارتحریم دشمنان به وجود آمده است و از طرف دیگر، حاصل ابتکار و خلاقیت و نوآوری واعتماد به نفس و توکل بسیار بالای متخصصان و جوانان ایران زمین است. رئیس جمهور در پاسخ به این سوال که آیا پیشرفت‌هایفنی چقدر می‌تواند در زمینه‌ سیاسی موضوع هسته‌ ای تأثیر بگذارد، گفت: پیشرفت فنیدر واقع کل کار است، چون همه‌ بحث‌های سیاسی هم نهایتاً باید کمک کند تا از اینفناوری استفاده کنیم. البته، در قضیه‌ ایران به طور خاص بعد سیاسی‌اش یک معنایدیگری داشته است که به فضل الهی ملت ایران در بعد سیاسی هم پیروزی‌هایی را به دستآورده است، اما بالأخره ما یک کشور هسته‌ ای هستیم و باید از همه ظرفیت‌هایهسته‌ ای‌مان استفاده کنیم. استفاده از همه ظرفیت‌ها، ایران را به سرعت ازلحاظ اقتصادی، صنعتی و علمی در جایگاه‌های بالای جهان قرار خواهد داد.

12. 20/1/1387 برابر با 9 آوریل 2008: سخنان رئیس جمهور در مراسم دومین سالروز ملی فناوری هسته ای: موضوع هسته‌ ای ایران، مهم‌ترین حادثهسیاسی معاصر است که جغرافیای تأثیر آن در ایران و منطقه ما محدود نمی‌شود و همه‌ مناسبات عالم و قدرت‌های بزرگ و مکاتب حقوقی و سیاسی و جریان‌های قدرت و اقتصادی دردنیا، به نوعی با موضوع هسته‌ ای ایران گره خورده‌اند. خداوند را سپاسگزارم که این توفیق بزرگ را به ملت ایران عنایت کرد تا دربیستم فروردین یکی از برجسته‌ترین و سرنوشت‌سازترین ایام تاریخ خود و بشریت امروزرا جشن بگیرد. موضوع هسته ایایران، متعلق به همه بشریت امروز است. پیروزی ایران در سنگین‌تریننبرد دوران معاصر، مقدمه تحولات بزرگی در مناسبات جهانی و موازنات قدرت در عرصه‌بین‌المللی خواهد بود. موضوع هسته ایایران از سه جنبه فنی، حقوقی و سیاسی باید مورد بررسی قرار بگیرد. نظام سلطه برای بسط و تعمیق استعمار و سلطه‌ خود در روند تولید فن‌آوری و علم و گسترش آن، موانع و محدودیت‌های سنگینی را وضع کرده‌ است. اما علی‌رغم همه محدودیت‌ها وانحصارات و تحریم‌ها، ملت ایران توانست با اتکاء به ایمان به خدا، توان و همتدانشمندان و جوانان خود، امروز عموم فناوری‌ها و به ‌ویژه فناوری هسته‌ ای را به طورکامل در اختیار گیرد. فناوری هسته‌ای ازپیچیده‌ترین فناوری‌های دنیاست که جوانان ما امروز به فناوری‌های نو و آخریندستاوردها در این موضوع دسترسی یافته‌اند. این‌که گفتند با نصب حدود 24 هزار دستگاهغنی‌سازی آغاز خواهد شد، در برابر دستاوردهای فنی بسیار ناچیز است. در بحث آلیاژها،مغناطیس، اندازه‌گیری‌های دقیق و در نوع به‌کارگیری روش‌های جدید، این دستاوردهابسیار بزرگ است. امروز، دستگاه‌های جدیدی تحت آزمایش قرارگرفت که به فضل الهی ظرف دو سه ماه آینده همه آزمایشات آن با موفقیت به پایانخواهد رسید و ظرفیت آن هرکدام در ابعاد کوچک بیش از 5 برابر دستگاه‌های فعلی است ودستاوردهایی در فناوری هسته‌ ای داریم که به زودی وارد صنعت کشور خواهد شد و آن رابه طور مبنایی متحول خواهد کرد. علی‌رغم فشارها وکارشکنی‌ها، امروز ملت ایران فناوری را در بالاترین سطح ممکن در اختیار دارد. این فناوری وارداتی نیست و کاملا بومی است و کسی قادر نیست آن را از ملت مابگیرد، زیرا در اندیشه جوانان و دل پژوهشگران و در علم عالمان ما، امروز اینفناوری حاضر است.  ساز و کارهای حقوقی در جهان علی‌القاعده باید برای صیانت از حقوق عادلانهملت‌ها باشد، اما دیدید که چگونه تلاش کردند با استفاده از ابزار حقوقی، مانعبهره‌مندی ملت ما شوند. اساسنامه آژانس، پروتکل الحاقی، آیین‌نامه‌ها، مقررات،توافقنامه‌های دوجانبه و چندجانبه و حتی اقدامات داوطلبانه را به عنوان یک مبنا وابزار حقوقی برای فشار بر ملت ایران مورد استفاده قرار دادند و تلاش کردند که باهیاهوهای فراوان، دروغ‌پراکنی‌های گسترده و پیچیده، ملت را از حق مسلم خود محرومکنند. ملت ایران توانست با قدرت منطق و استدلال حقوقی، همه‌ ترفندهای غرب را خنثیکند.‌ در این زمینه، گزارش آخر آژانس مهر تأییدی بر حقانیت و حقوق ملت مسلمان ایران بود. دشمنان ملت ما در عرصه فنی و حقوقیدر مقابل اراده و پاکی و حقانیت ملت ایران شکست خوردند. البته، می‌دانید که هم موضوعحقوقی و هم موضوع فناوری، بهانه‌ای برای پیگیری اهداف سیاسی بود. اصل موضوعهسته‌ای ایران و آرایش قدرت‌های بزرگ در برابر ملت ایران، با انگیزه‌ای کاملاً سیاسیبود. چرا برخی از قدرت‌ها این مقدار در مقابل یک ملت و برخورداریاز فناوری مقاومت و مقابله می‌کنند؟ پاسخ به این سوال، رمزگشایبسیاری از مناسبات سیاسی حاکم بر جهان امروز است. مناسبات امروز حاکم بر جهان، منبعثاز جنگ جهانی دوم و نتایج آن است که توسط قدرت‌هایی که خود را پیروز جنگ نامیدند،طراحی شده است. مناسبات به نوعی طراحی شدکه همیشه همه جهان زیر سلطه‌ آنان دست و پا بزند و تولید ثروت در جهان، به خزانهو جیب‌های آنان ریخته شود. از بین بردن خودباوری فرهنگی و اعتمادبه نفس ملت‌ها، راهی برای تحقق اهداف کشورهای پیروز جنگ جهانی دوم بود. آنها می‌خواستند هم فناوری در انحصار آنان بماند و فقر أکثریت جامعه جهانی رادر بربگیرد که بتوانند بر اساس آن برای ملت‌ها نقش تعیین کنند. در طرحی که آن ها طراحی کردند،هر ملتی باید در چارچوب ادبیات و منافع آن‌ها نقش‌آفرینی کند و الا باید نابود شوندیا از همه‌ حقوق خود محروم گردند. آن ها تصور می‌کردند سازمان‌ها و مناسباتبین‌المللی را به گونه‌ای شکل دادند که امکان حرکت مستقل برای ملت‌ها باقی نماندهاست. ‌در دنیا کشورهای متعددی هسته‌ایشده‌اند و هزینه‌هایی نیز پرداخته‌اند، اما هیچ کدام به اندازه ایران تحت فشارنبوده است. هم‌اکنون، آن‌ها (غرب) حاضرند مشروعیت سازمان ملل، شورای امنیت و آژانس بین‌المللی انرژی اتمی و حیثیتهمه‌ شعارهای شصت ساله خود را به حراج بگذارند، برای این که اجازه ندهند ملت ایرانبه جایگاه واقعی خود برسد. سؤال این‌جاست که چرااین قدرت‌های سلطه‌گر، این مقدار مقابل ملت ایران مقاومت و هزینه می‌کنند؟ دیگرانیهم هسته ای شدند و حتی بمب اتمی دارند، اما این مقدار حساسیت در مورد آن ها وجودندارد. کسانی در دنیا در عین نداشتن مشروعیت حکومت بمب اتمی دارند، ولی تحت نکوهشقرار نگرفتند. چرا؟ پاسخ این است که ملت تمدن‌ساز ایران حاضر نشد شخصیت، سرنوشت،منافع، زندگی و آینده‌ خود را به منافع قدرت‌های بزرگ گره بزند و حاضر نشد در نقشه‌قدرت‌های بزرگ بازی کند. آن هامی‌دانند اگر در کره خاکی تنها یک ملت بتواند سیطره‌ اهریمنی آن ها را بشکند،نقطه آغاز انحلال نظام سلطه خواهد بود. امروز، جشن هسته ای ملت ایران و جشن همه‌ملت‌های مستقل و آزاده جهان است، چرا که ایران توانست خارج از نظام سلطه، آرمانخود را به کرسی بنشاند و پیروزی ایران آغاز روند شتابان اضمحلال قدرت‌های بزرگاست. دست و پا زدن یکی دو قدرت بزرگ نیز از همین جهت است. شورای امنیت سازمان ملل که باید منشأ امنیت و صیانت از حقوقملت‌ها باشد به جای صدور قطعنامه آتش‌بس در حمله‌رژیم اسرائیل به لبنان، علیه ملت ایران قطعنامه صادر کرد. در سال گذشته، بارها وبارها ملت ما را به حمله نظامی تهدید می‌کردند، حتی آرایش جنگی گرفتند، اما چه شد؟همه توان تبلیغی، سیاسی،‌ اقتصادی و نظامی خود را به کار بستند، اما در سنگین‌ترین هماورد سیاسی دوران، ملت بزرگ ایران با توکل به خدا، بینی قدرت‌هایپوشالی را به خاک مالید و امروز آن‌ها قادر نیستند هیچ اقدامی علیه ملت ایرانسازمان بدهند. روند پرشتاب سقوطقدرت‌های بزرگ آغاز شده است. من می‌خواهم جشن هسته‌ای را تبریک بگویم. از نظرما، مسأله‌ حقوقی، فنی، و نیز سیاسی تمام شده است. البته این به معنای آن نیست که دشمنی‌ها با ملت ما به پایان رسیده است. آن ها هر زمان و به یک بهانه‌ای باما دشمنی می‌کنند. آن ها تصور می‌کردند با فشار سیاسی و تبلیغاتی، اقتصاد ایران متلاشی خواهد شد، اما دیدید که چنین نشد. فشارهایی آمد، اما ملت ایران راه را باز کرد. ادامه راه نیز همین است: توکل به خدا، ایستادندر مسیر و همدلی.

13. 25/1/1387 برابر با 13/4/2008: ‌اعلام خبر تدوین بسته پیشنهادی ایران توسط وزیر امور خارجه. وزیر امور خارجه کشورمان اعلام کرد که منطقه و محیط بین‌المللی با مشکلات فراوانی در زمینه‌های سیاسی، اقتصادی و فرهنگی مواجه است که در این راستا ایران درتلاش است با تکیه بر همگرایی، بسته پیشنهادی را تدوین کند که برای حل مشکلات منطقه‌ای و بین‌المللی در گفت‌وگو و مذاکره به طرف‌ها ارائه نماید.

14. 13/2/1387 برابر با 2/5/2008: برگزاری نشست وزرای خارجۀ شش کشور در لندن و تصمیم به ارائه بسته جدیدی به جمهوری اسلامی ایران. وزرای امور خارجه شش کشور با برگزاری نشستی در لندن توافق کردند که به اصطلاح بسته 6 ژوئن 2006 را غنی کرده و بر این مبنا، بستۀ جدیدی را به جمهوری اسلامی ایران ارائه نمایند. مقامات آمریکائی هم‌زمان اظهار کردند که این اقدام باهدف تشویق ایران به رهاکردن غنی‌سازی صورت می‌گیرد.

15. 24/2/1387 برابر با 13/5/2008: اعلام خبر تکمیل بسته پیشنهادی ایران برای حل چالش‌های جهان توسط رئیس جمهور. رئیس جمهور در یک کنفرانس مطبوعاتی اعلام کرد: ما یک بسته پیشنهادی برای گفت‌وگوهای همه‌جانبه داریم که آن‌را به مقامات جهانی ودیگران ارائه خواهیم کرد. فکر می‌کنیم امروز دیگر فقط بحث هسته‌ای راه‌گشا نیست، بلکه باید دیگر مسائل جهانی از جمله خلع سلاح جهانی، امنیتجهانی، اقتصاد جهانی، بحران فرهنگ در جهان، بحران مناسبات سیاسی در جهان، بحراناشغال‌گری، بحران تجاوز، بحران قاچاق مواد مخدر، بحران تروریسم یک‌جا مورد بحث وبررسی قرار گیرد. اگر کسانی خود را دل‌سوز بشریت می‌دانند، باید بیایند تا روی این مسائل گفت‌وگو کنیم و ما برای این مسائل راه‌حل داریم. صریحاً اعلام می‌کنم که برخی از قدرت‌های بزرگ که مدعیحکومت در جهان هستند هیچ راه‌حلی برای چالش‌های اصلی امروز جهان ندارند، اما ملتایران راه‌حلی انسانی و عادلانه دارد که همه ملت‌ها در آن از حقوق یکسان بهره بردهو عادلانه از آن استفاده می‌کنند.

16. 24/2/1387 برابر 13/5/2008: تحویل بسته پیشنهادی کشورمان به مقامات کشورها. در این روز بسته پیشنهادی کشورمان به دبیرکل سازمان ملل متحد، رئیس شورای امنیت، مدیرکل آژانس بین المللی انرژی اتمی، وزیر امور خارجه سوئیس (به‌خاطر نقش فعال این کشور و تعاملات فیمابین)، سولانا (جهت ارائه به سه‌کشور اروپائی)، روسیه و چین تحویل گردید. در این بسته، به موارد زیر اشاره شده‌است:

• موضوعات سیاسی و امنیتی: دفاع از حقوق و کرامت انسان‌ها و احترام به فرهنگ ملت‌ها، گفتگو درباره تقویت، ثبات و تحکیم صلح عادلانه و پیشرفت مردم‌سالاری در جهان و منطقه برمبنای احترام به حقوق ملت‌ها و منافع ملی آن‌ها، کمک به حاکمیت ملی کشورها برمبنای روش‌های مردم‌سالارانه، جلوگیری از خشونت و نظامی‌گری، جلوگیری از تروریسم و عوامل ایجادکننده و تقویت‌کننده آن، مبارزه با تهدیدهای مشترک امنیتی و گفتگو برای تحقق همکاری دسته جمعی جهت مبارزه با عوامل ایجادکننده و تقویت‌کننده تهدیدهای امنیتی شامل تروریسم، مواد مخدر، مهاجرت‌های غیر قانونی، جرائم سازمان یافته.
• موضوعات اقتصادی: همکاری در زمینه تأمین انرژی و امنیت آن در سه عرصه تولید، عرضه و انتقال و مصرف، همکاری درزمینه تجارت و سرمایه‌گذاری، کمک عمومی به رفع فقر از کشورهای ضعیف و تلاش برای کاهش فقر و فاصله طبقاتی، کاهش آسیب‌های ناشی از نوسانات شدید قیمت‌ها و بازتنظیم مناسبات پولی و مالی جهان برای حمایت از کشورهای جهان.
• موضوع هسته‌ای: ایران آماده است در یک نگرش جامع و به‌عنوان عضوی فعال و مؤثر از NPT و آژانس موضوعات زیر را در دستورکار قرار دهد: حصول اطمینان بیشتر از عدم انحراف فعالیت‌های هسته ای کشورها، ایجاد کنسرسیوم غنی‌سازی و تولید سوخت هسته‌ای در نقاط مختلف دنیا از جمله ایران، همکاری مشترک برای دست‌یابی و بهره‌گیری از فناوری صلح‌آمیز هسته‌ای و تسهیل بهره‌مندی عموم کشورها از آن، تحقق خلع سلاح هسته‌ای و تعیین کمیته‌ای برای پیگیری این موضوع، تقویت نظارت آژانس بر فعالیت‌های هسته‌ای کشورها، همکاری‌های مشترک در ایمنی و حفاظت فیزیکی هسته‌ای، تلاش در تشویق کشورها در اعمال کنترل صادرات تجهیزات و مواد هسته‌ای.

17. 16/3/1387 برابر با 5/6/2008: درخواست پارلمان اروپا در قطعنامه خود مبنی بر بازگشت موضوع هسته‌ای ایران از شورای امنیت به آژانس. پارلمان اروپا در این قطعنامه که درمورد گزارش سال 2006 سیاست خارجی و امنیتی مشترک صادر شد، به موضوع هسته‌ای ایران نیز اشاره و اذعان داشت: از همه اعضای شورای امنیت می‌خواهد موضوع هسته‌ای ایران را به آژانس بین‌المللی انرژی اتمی برگردانند و مذاکرات بدون پیش شرط را آغاز کنند.

18. 25/3/1387 برابر با 14/6/2008: تحویل بسته جدید شش کشور به وزیر امور خارجه کشورمان در تهران. سولانا به همراه مدیران سیاسی پنج کشور، بسته جدید شش کشور را به‌عنوان مبنایی برای ازسرگیری مذاکرات با ایران به وزیر امور خارجه کشورمان تحویل داد. سولانا و هیأت همراه، همچنین ملاقاتی با دبیر شورایعالی امنیت ملی انجام دادند. شش کشور علی‌رغم این‌که خواستند وانمود کنند بسته جدید آنان با بسته‌های قبلی تفاوت ماهوی دارد، اما مجدداً در بسته خود انجام هرگونه مذاکره را منوط به انجام تعلیق از سوی ایران کردند. از طرف دیگر، سولانا در مورد بسته پیشنهادی ایران گفت که این بسته سرفصل‌های متنوعی دارد و دو بسته با هم اشتراکاتی دارند. مقامات ایرانی نیز گفتند با تکیه بر اشتراکات و نه افتراقات، می‌توان گفتگوهای فراگیری را در زمینه‌های مختلف آغاز نمود.

19. 14/4/1387 برابر با 4/7/2008: پاسخ جمهوری اسلامی ایران به نامه وزرای امور خارجه شش کشور. وزیر امور خارجه، طی نامه‌ای خطاب به وزرای امور خارجه شش کشور و سولانا، پاسخ جمهوری اسلامی ایران به نامه آنان را ارائه نمود. در این نامه، بر آمادگی ایران جهت انجام مذاکرات برمبنای اشتراکات دو بسته تأکید شده است. این پاسخ، توسط سفرای جمهوری اسلامی ایران تحویل گیرندگان آن گردید. دکتر جلیلی، دبیر شورایعالی امنیت ملی نیز در همین روز با سولانا به صورت تلفنی گفتگو کرد و به تشریح رویکرد جمهوری اسلامی ایران به مذاکرات و همچنین پاسخ به نامه شش کشور و سولانا پرداخت. در این تماس تلفنی، طرفین توافق کردند که به مذاکرات خود در اواخر تیرماه ادامه دهند.

20. 29/4/1387 برابر با 19 ژوئیه 2008: مذاکرات دکتر جلیلی با سولانا. به‌دنبال دیپلماسی بسته‌ها و پاسخ جمهوری اسلامی ایران به نامه وزرای خارجه شش کشور و سولانا، دکتر جلیلی و سولانا مذاکرات خود را در ژنو آغاز کردند. در این مذاکرات نمایندگان شش کشور چین، روسیه، آلمان، انگلیس، فرانسه و آمریکا نیز حضور داشتند. از طرف آمریکا ویلیام برنز، معاون سیاسی وزارت خارجه این کشور در مذاکرات شرکت کرد. درطول مذاکرات هسته‌ای در 5 سال گذشته، این اولین بار بود که آمریکا در مذاکرات هسته‌ای حضور یافت. این کشور رسماً اعلام کرده بود فقط درصورت تعلیق فعالیت‌های غنی‌سازی اورانیوم توسط ایران، در مذاکرات حاضر خواهد شد. از این‌رو، بسیاری از رسانه‌های غربی این اقدام آمریکا را نشانه عقب نشینی دربرابر ایران تفسیر کردند. دکتر جلیلی، مذاکرات را سازنده و روبه‌جلو توصیف کرد و گفت: مهم این‌است که مذاکرات سازنده‌ای داشته باشیم که دربرگیرنده دیدگاه‌ها و نگرانی‌های مشترک باشد. مدل ایران مبتنی بر 1+6 می‌تواند راه‌گشای حل مشکلات منطقه‌ای و جهانی باشد. این مذاکرات ادامه می‌یابد. نگاه ما به ادامه مذاکرات و ساختار و نحوه و شکل آن، نگاه اساسی است که می‌تواند در شکل قوی و محکم ادامه یابد. وی، همچنین اظهار داشت: یک non paper از سوی شش کشور ارائه شده بود، یک non paper هم ما ارائه کردیم که این دو نقاط مشترکی دارند که البته برخی تفاوت دیدگاه‌ها هم وجود دارد. قرار شد در ادامه گفتگوها درباره نقاط مشترک و متفاوت، بیشتر با هم گفتگو کنیم. ما در مذاکرات با رویکرد مثبت وارد شدیم. ما معتقدیم برای نگرانی‌های مشترک باید همکاری‌های مشترک براساس تعهدات دسته‌جمعی داشته باشیم. سولانا نیز این مذاکرات را سازنده خواند و اظهار داشت: مذاکرات امروز سازنده و عمیق بود. ما منتظر هستیم که تهران به پیشنهادهای ما درباره برنامه هسته‌ای خود پاسخ دهد. وی، همچنین گفت: دوطرف توافق کردند که طی دو هفته آینده، گفتگوهایی از طریق تلفن یا دیدار با یکدیگر انجام دهند.

21. 9/5/1387 برابر با 30/7/2008: حمایت وزرای امور خارجه جنبش عدم تعهد از برنامه هسته‌ای صلح‌آمیز جمهوری اسلامی ایران. وزرای خارجه 118 کشور عضو جنبش عدم تعهد با صدور بیانیه‌ای در اجلاس تهران، از برنامه هسته‌ای صلح‌آمیز جمهوری اسلامی ایران حمایت کردند. در این بیانیه تصریح شده است که حق کشورها برای توسعه انرژی اتمی برای مقاصد صلح‌آمیز نباید به‌هیچ عنوان محدود شود و انتخاب‌ها و تصمیمات تمامی کشورها از جمله جمهوری اسلامی ایران در زمینه استفاده صلح‌آمیز از فناوری هسته‌ای و چرخه سوخت باید محترم شمرده شوند. در بیانیه عدم تعهد بر نقش آژانس بین‌المللی انرژی اتمی به‌عنوان تنها نهاد صلاحیت‌دار برای راستی‌آزمایی تعهدات پادمانی کشورهای عضو تأکید شده‌است. وزرای امور خارجه عدم تعهد از حل‌وفصل موضوعات باقی‌مانده درچارچوب موافقت‌نامه فیمابین ایران و آژانس، به‌عنوان یک گام مهم روبه‌جلو استقبال کردند و توافق آژانس و ایران برای عادی شدن اجرای پادمان در ایران در این چارچوب را نیز مورد توجه قرار دادند. وزرای خارجه عدم تعهد بر تحقق منطقه خاورمیانه عاری از سلاح‌های هسته ای تأکید کردند و از رژیم صهیونیستی اسرائیل خواستند تا بدون قید و شرط و بدون تأخیر به NPT بپیوندد و فوراً تمامی تأسیسات هسته‌ای خود را تحت پادمان جامع آژانس قرار دهد. جنبش عدم تعهد درپایان ضمن استقبال از گفتگوهای ایران و شش کشور در ژنو، تأکید کرد که تنها راهِ حل موضوع هسته‌ای، پیگیری مذاکرات محتوایی بدون هیچ‌گونه پیش شرط توسط تمامی اعضای مربوطه می باشد.

22.  15/5/1387 برابر با 5/8/2008: ارسال نامه دبیر شورایعالی امنیت ملی به خاویر سولانا درخصوص پاسخ ایران به پیشنهادات شش کشور. در این نامه که از طریق نمایندگی جمهوری اسلامی ایران در بروکسل تحویل دفتر سولانا گردید، آمده‌است: ایران آمادگی دارد تا پاسخ روشن خود به پیشنهاد ارائه شده را همراه با دریافت پاسخ روشن درباره سؤال‌ها و ابهامات ایران در اولین فرصت ارائه نماید. بدون شک، این شفاف‌سازی می تواند مسیر مذاکرات را بدون ابهام و با افقی روشن و بدون فوت وقت باز نموده و زمینه را برای پیشرفت در مسیر همکاری‌ها هموار نماید. درصورتی که این آمادگی در طرف مقابل وجود داشته باشد، می توان مرحله دوم مذاکرات را در اولین فرصت آغاز نمود.

23. 29/6/1387 برابر با 19/9/2008: برگزاری نشست مدیران سیاسی شش کشور در واشنگتن به درخواست آمریکا. مدیران سیاسی شش کشور به درخواست آمریکا برای بررسی تحریم های بیشتر علیه ایران در واشنگتن گردهم آمدند. این نشست به دلیل مخالفت های روسیه و چین نتیجه ای در برنداشت. وزارت امور خارجه روسیه با صدور بیانیه ای پس از این نشست اعلام کرد: روسیه در این مرحله مخالف تنظیم تدابیر جدید علیه ایران است و معتقد است که باید تلاش ها برای احیای مذاکرات سازنده با تهران با هدف پیش بردن روند مذاکرات ادامه یابد. ما مخالفت خود را در مرحلۀ کنونی با اتخاذ و تنظیم تدابیر جدید از طریق شورای امنیت اعلام کردیم. روسیه همواره تأکید کرده است که تهدید ایران به تحریم، هیچ کمکی به گفتگوها نمی کند.

24. 2/7/1387 برابر با 23/9/2008: انتقاد رئیس جمهوری از برخورد دوگانه قدرت های هسته ای با موضوع هسته ای ایران و عدم پایبندی به تعهدات خلع سلاحی آنان در مجمع عمومی سازمان ملل متحد. دکتر احمدی نژاد در سخنرانی خود در اجلاس سالانۀ مجمع عمومی سازمان ملل متحد اظهار داشت: در موضوع هسته ای ایران، علی رغم حق مسلم همۀ ملت ها از جمله ملت ایران در تولید سوخت هسته ای برای استفاده در مقاصد صلح آمیز، شفافیت همۀ فعالیت ها، همکاری کامل با بازرسان آژانس بین المللی انرژی اتمی و اعلام مکرر آژانس مبنی بر صلح آمیز بودن فعالیت های ایران، چند قدرت زورگو و تولیدکنندۀ      نسل های جدید سلاح های مرگ بار اتمی و دارای انبارهای انباشته از سلاح های هسته ای که هیچ سازمان بین المللی بر آن ها نظارت ندارد و فجایع هیروشیما و ناکازاکی در پروند، یکی از آنان موجود است با ادعاهای واهی سال ها با استفاده از اهرم های سیاسی و اقتصادی و تهدید و فشار سنگین بر آژانس تلاش کردند دربرابر فعالیت های صلح آمیز ملت ایران مانع تراشی کنند. آنان با سلاح مخالف نیستند، بلکه مخالف پیشرفت ملت ها هستند و می خواهند با انحصار فناوری ها ابزار تحمیل بر ملت ها را دراختیار داشته باشند. اما بسیار طبیعی است که ملت بزرگ ایران با توکل بر خدا و قدرت و قاطعیت و با کمک دوستان خود دربرابر زورگویی ها ایستاده و از حقوق خود صیانت کرده و خواهد کرد. ملت ایران اهل گفتگوست، اما زیاده خواهی ها و مطالبات غیرقانونی را نپذیرفته و نخواهد پذیرفت. امروز وقت آن رسیده است آژانس گزارش روشنی از نظارت بر خلع سلاح این قدرت ها و فعالیت های هسته ای آنان دراختیار جامعۀ بین المللی قرار دهد و کمیتۀ خلع سلاح توسط دولت های مستقل تشکیل گردد و بر روند خلع سلاح این قدرت ها نظارت نماید.

25. 4/7/1387 برابر با 25/9/2008: لغو نشست وزرای امور خارجۀ شش کشور در نیویورک درمورد موضوع هسته ای ایران به دلیل مخالفت روسیه. بنابر اعلام قبلی وزارت امور خارجۀ فرانسه، قرار بود وزرای امور خارجۀ شش کشور در 4 مهرماه 1387 در نیویورک درخصوص موضوع هسته ای ایران تشکیل جلسه دهند. یک روز قبل از برگزاری این نشست، وزارت امور خارجۀ روسیه با صدور بیانیه ای اعلام کرد "ما ضرورتی نمی بینیم که بخواهیم به خاطر آن همه چیز را به کنار بگذاریم و در وسط هفته ای که در آن مشغول جلسات مجمع عمومی سازمان ملل متحد هستیم، گردهم آمده و دربارۀ برنامۀ هسته ای ایران گفتگو کنیم". یکی از سخنگویان وزارت امور خارجۀ روسیه نیز در این خصوص گفت "ما مایلیم واشنگتن درنهایت تصمیم بگیرد که خواستار چه روابطی با روسیه است. اگر آن ها می خواهند روسیه را تنبیه کنند این یک مسأله است، اما اگر تأیید کنند که ما منافع مشترکی داریم که باید به اتفاق یکدیگر به پیش برده شود، مسأله ای دیگر است". به دنبال این رویداد، اشتاین مایر وزیر امور خارجۀ آلمان، اظهار داشت ادامۀ تخاصم بین واشنگتن و مسکو مانع از ادامۀ حضور روسیه در مذاکرات هسته ای گروه شش با ایران است و لذا وی خواستار عدم پذیرش روسیه در مذاکرات ایران و گروه شش در میان مدت شد. مایر همچنین گفت شکی وجود ندارد که بدون چنین نشستی که ما در حال حاضر شدیداً به آن نیازمندیم، اعمال تحریم های بین المللی لازم دشوارتر و و پیچیده تر خواهد بود.

26. 5/7/1387 برابر با 26/9/2008: برگزاری غیرمنتظرۀ نشست وزرای امور خارجۀ شش کشور درمورد موضوع هسته ای ایران در نیویورک. وزرای امور خارجۀ شش کشور به صورت غیرمنتظره در نیویورک گردهم آمدند. در این نشست، پیش نویس قطعنامه ای علیه برنامۀ هسته ای صلح آمیز ایران توزیع گردید. وزارت امور خارجۀ روسیه با صدور بیانیه ای پس از این نشست اعلام کرد "اعضای 1+5 توافق کردند به طرح روسیه مبنی بر تصویب یک      پیش نویس کوتاه و ساده در زمینۀ تأیید همۀ تصمیماتی که قبلاً توسط شورای امنیت و آژانس اتخاذ شده بازگردند و از ایران خواسته شده است که به این تصمیمات عمل کند. ما از درک مشترک درخصوص پذیرش این پیش نویس از سوی شش کشور خرسند هستیم. این تصمیم سازوکار گروه 1+5 و تداوم کار آن را حفظ می کند و همچنین به ادامۀ بررسی موضوع     هسته ای ایران بدون تهدیدات مخرب کمک می کند". وزیر امور خارجۀ آلمان نیز پس از این نشست اظهار داشت "پیش نویس تهیه شده دربارۀ فعالیت های هسته ای ایران درحقیقت اقدامی برای نشان دادن اتحاد شش کشور درمقابل ایران است. بیانیه کوتاه است، اما برای ایران حامل پیام مهمی درخصوص اتحاد درون 1+5 است. تحریم جدیدی علیه ایران در این پیش نویس مطرح نشده است، اما حرکتی بود برای این که ایران از اختلاف درونی 1+5 خوشحال نباشد". دکتر جلیلی، دبیر شورایعالی امنیت ملی نیز اعلام کرد "پیش نویسی که کشورهای موسوم به 1+5 به شورای امنیت ارائه کرده اند، بیشتر شبیه به یک بیانیه است. این پیش نویس در شرایطی تدوین شده است که شش کشور گفتگوهای خود را با ایران سازنده و رو به جلو خوانده و اعلام کرده اند که سؤال های ایران منطقی است و دربارۀ آن ها بحث خواهند کرد و پاسخ خواهند داد. این کشورها نتوانستند برای سؤالات ایران پاسخ مناسبی تهیه کنند و اکنون به سوی تصویب چنین قطعنامه ای پیش می روند. آن چه آن ها امروز به آن نیاز دارند این است که با اقداماتی اعتمادساز اعتماد ملت ایران را جلب کنند، درحالی که این اقدامات بیشتر موجب بی اعتمادی ملت ایران خواهد شد. این روند سازنده نیست و مشکلی را از آن ها حل نخواهد کرد. این اقدام قطعاً به مسیری که می توانست به همکاری های سازنده مبتنی بر تعهدات دسته جمعی برای صلح و امنیت جهانی منتهی شود، کمک نخواهد کرد".

27. 6/7/1387 برابر با 27/9/2008: تصویب قطعنامۀ 1835 شورای امنیت علیه برنامۀ هسته ای صلح آمیز جمهوری اسلامی ایران. علی رغم این که متعاقب نامۀ 15 مردادماه 1387 دبیر شورایعالی امنیت ملی به آقای سولانا درخصوص ضرورت روشن کردن ابهامات       رایزنی ها و تماس ها بین طرفین ادامه داشت، شش کشور در اقدامی عجولانه و غیرمنطقی اقدام به صدور قطعنامه ای دیگر علیه فعالیت های هسته ای صلح آمیز ایران نمودند. البته این قطعنامۀ چند خطی حاوی هیچ تحریم جدیدی نمی باشد و صرفاً به این موارد اشاره کرده است: تأکید بر قطعنامه های قبلی شورای امنیت علیه برنامۀ هسته ای ایران، پایبندی کامل و بدون تأخیر ایران به تعهدات خود و ضرورت اجرای درخواست های شورای امنیت و شورای حکام، تأکید بر یک راه حل مذاکراتی برای موضوع هسته ای ایران. شایان ذکر است که نمایندۀ اندونزی در شورای امنیت در توضیح رأی مثبت خود به این قطعنامه اظهار داشت: اندونزی به خاطر این از قطعنامه حمایت کرد که بر رهیافت مذاکراتی تأکید می کند و هیچ گونه تحریم جدید را در برندارد و اگر قطعنامۀ مزبور حاوی تحریم علیه ایران بود، اندونزی مسلماً از آن حمایت نمی کرد.

28. 6/7/1387 برابر با 27/9/2008: صدور بیانیۀ جمهوری اسلامی ایران در واکنش به قطعنامۀ 1835. نمایندگی جمهوری اسلامی ایران نزد سازمان ملل متحد، با صدور بیانیه ای به شرح زیر به قطعنامۀ 1835 واکنش نشان داد: باعث تأسف است که جامعۀ جهانی یک باردیگر شاهد آن است که شورای امنیت در حرکتی عجولانه، غیرقابل قبول وغیرقابل توجیه مبادرت به تصویب قطعنامه‌ای غیرقانونی دربارۀ موضوعیمی‌کند که تحت هیچ معیار منطقی و حقوقی در حیطۀ وظایف این شورا نبوده وتهدیدی را متوجه صلح و امنیت بین‌المللی نمی‌کند. دخالت شورای امنیت دررابطه با برنامۀ هسته ای صلح‌آمیز جمهوری اسلامی ایران و اقدامات اینشورا در این خصوص نه تنها غیرمنصفانه و سیاسی است، بلکه کاملاً فاقد هرگونه مبنای حقوقی بوده و غیرمنطقی است. این گونه حرکات، غیرقابل توجیه و مسلماً غیرسازنده است چرا کهکشورهای بانی این قطعنامه باید تلاش می‌کردند تا به جای اتخاذ اقداماتغیرقانونی و افزودن بر بی‌اعتمادی ملت ایران، نسبت به جلب اعتماد آن‌هااز طریق همکاری سازنده و تعهدات جمعی بپردازند. همان گونه که کراراً و در مناسبت‌های مختلف تأکید کرده‌ایم و همان گونه که حقایق مسلم موجود نیز به خوبی گواهیمی‌دهد، برنامۀ     هسته ای جمهوری اسلامی ایران کاملاً صلح‌آمیز بوده و صلح‌آمیز باقی خواهد ماند. ملت ایران بدون توجه به اقدامات شورای امنیت از جمله اقدامغیرقانونی امروز این شورا، در پیگیری و اعمال حقوق مسلم خود درجهتاستفادۀ صلح‌آمیز از فناوری هسته‌ ای مصمم بوده و هست.

29. 15/7/1387 برابر با 6/10/2008: ارسال نامۀ دبیر شورایعالی امنیت ملی به سولانا و وزرای امور خارجۀ شش کشور. دکتر جلیلی، دبیر شورایعالیامنیت ملی با ارسال نامه ای برای خاویر سولانا، نمایندۀعالی اتحادیه اروپا درسیاست خارجی و نمایندۀ شش کشور و همچنین وزرای امور خارجۀ شش کشور تصریح کرد: در روندمذاکره، فشار به جای استدلال راه گشا نخواهد بود. فقدان تمدن گفتگو، برخی قدرت ها را به تکیه بر اهرم های فشار به جای استدلال و منطق کشانده است. برای جامعۀ جهانی جالب است که در روندگفتگو آن گاه که سئوالی منطقی طرح می شود، طرف گفتگو به جای ارائه پاسخاز ابزار فشار استفاده می کند. این رفتار غیرمنطقی در قضاوت جامعۀ جهانی، گواه نداشتن پاسخ روشن به پرسش های اصولی جمهوری اسلامی ایران است. در این نامه همچنین با اشاره به بستۀ پیشنهادی جمهوری اسلامی ایران آمده است که پیشنهاد ایرانبرای خلع سلاح و عدم اشاعه خوشایند قدرت هایی که سال ها در جهت تولید وانباشت سلاح هسته ای عمل کرده اند، نیست.

30. 15/8/1387 برابر با 5/11/2008: ارسال نامه سولانا به دبیر شورایعالی امنیت ملی. خاویر سولانا در نامه‌ای به دکتر جلیلی، دبیر شورای عالی امنیت ملی خواستار ادامۀ گفت‌وگوها با جمهوری اسلامی ایران شد. وی در این نامه که به نمایندگی جمهوری اسلامی ایران در بروکسل تحویل داده شد، همچنین بر تعهد خود وکشورهای 1+5 بر ادامۀ راه‌حل دیپلماتیک تأکید کرد. سولانا با "قابل درک دانستن" سؤالات ایران درمورد پیشنهادهای 1+5، گفت‌وگوهای مردادماه معاونش با معاون دبیر شورای عالی امنیت ملی را سازنده توصیف کرد وخواستار استمرار این گفت‌و‌گوها با هدف "روشن شدن نکات اندک باقی مانده" شد. نامۀ سولانا درپاسخ به نامۀ دبیر شورای عالی امنیت ملی است که 15 مهرماه برای وی ارسال کرد.