اهداف اصلی برنامه هسته ای ایران کدامند؟

جمهوری اسلامی ایران، خواهان حقی فراتر از حقوق تصریح شده خود در معاهده عدم اشاعه نمی باشد و صرفا در پی بهره مندی و اعمال حقوق مشروع خود بر اساس معاهده در مقابل پایبندی به تعهداتش می باشد. هدف اصلی جمهوری اسلامی ایران در توسعه هسته ای، تولید برق هسته ای می باشد. جمهوری اسلامی ایران باید تا سال 2025 بر اساس رشد مؤلفه های اقتصادی کشور و مصوبه مجلس شورای اسلامی، 000/20 مگاوات برق هسته ای را به عنوان برنامه اصلی توسعه نیروگاه های هسته ای کشور به اجراء گذارد. حجم سوخت هسته ای مورد نیاز این نیرو گاه ها نیز ایران را ملزم به برنامه ریزی بلندمدت برای تأمین آن از منابع داخلی و بیرونی می کند. برخوردهای تبعیض آمیز با ایران و اعمال استانداردهای دوگانه و همچنین دلایل زیر، آن را مصمم و ملزم به پیگیری سیاست چرخه سوخت بومی کرده است.

  • - آمریکا در قبل از انقلاب اسلامی، قراردادی برای تحویل سوخت رآکتور اتمی تهران داشت که پس از انقلاب، مانع از حمل سوخت آماده به ایران شد.
  • - ایران، 60 تن UF6 در اروپا دارد که هنوز به کشور تحویل نشده است. سوخت اولیه نیروگاه بوشهر نیز که توسط ایران از زیمنس خریداری شده بود، 25 سال توقیف شد و حاضر به تحویل آن به ایران نشدند و سرانجام نیز مجوز صادرات آن به ایران لغو شد.
  • - ج.ا.ایران، 10% سهام کارخانه غنی سازی اورودیف را دارد. اما، حتی یک گرم اورانیوم نیز به ایران داده نشده است که حداقل برای تولید رادیو ایزوتوپ ها با کاربرد پزشکی، مورد نیاز فوری کشور بود.
  • - در دهه 1980،‌کمیته ای تحت عنوان تضمین تامین نیازهای هسته ای توسط آژانس برای رفع نگرانی کشورهایی که نیروگاه دارند ولی به تولید سوخت     نمی پردازند، ایجاد شد. 7 سال مذاکره این کمیته، نتیجه ای به بار نیاورد. لذا، هیچ سند بین المللی الزام آور حقوقی برای تضمین تأمین سوخت هسته ای نیز وجود ندارد.
افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.

دیدگاه‌ها بسته هستند.