چه باید کرد؟
متاسفانه برخي كشورهاي زورگو و انحصارطلب كه تمايل دارند فناوري هاي پيشرفته را در انحصار خود نگه دارند و كشورهاي جهان سوم و درحال توسعه را به خود وابسته نگه دارند، با به كارگيري ابزارهاي مختلف سعي دارند حقوق مشروع و قانوني كشورها در زمينه استفاده صلح آميز از انرژي هسته اي را محدود نمايند. مورد جمهوري اسلامي ايران، نمونه بارز يك رفتار غيرقانوني و تبعيض آميز توسط اين كشورها مي باشد. در مورد ايران، طرح مباحثي چون وجود برنامۀ سلاح هستهاي و يا انحراف و تلاش براي كسب سلاح هستهاي درحالي كه آژانس بينالمللي انرژي اتمي نيز به صراحت آن ها را رد مي كند، بهانه و دروغ پردازي بيش نيست. دفاع ايران از حقوق هستهاي تنها دفاع از حقوق خود نبود، بلكه دفاع از حقوق هستهاي تمامي كشورهاي درحال توسعه و جهان سوم بود. طبيعتاً، هرگونه برخورد و تعامل با موضوع هستهاي ايران و چگونگي سياست ايران در اين زمينه مي توانست به سياست و نسخه اي واحد براي اين كشورها تبديل شود. از اينرو، ما به عنوان اعضاي جامعه جهاني به طور متحد عليه اين اقدامات غيرقانوني و انحصارطلبانه خواهيم ايستاد.