بیانیه عدم تعهد در اجلاس نوامبر 2006 شورای حکام

بیانیه عدم تعهد در اجلاس نوامبر 2006 شورای حکام

1.از طرف عدم تعهد، اینجانب تمایل دارم تا قدردانی جنبش را از مدیرکل آژانس و دبیرخانه به خاطر گزارش اجرای پادمان در جمهوری اسلامی ایران مندرج در سند 64/2006/Gov ابراز دارم. عدم تعهد مایل است از مدیرکل به خاطر اظهارات شفاهی آن تشکر نماید.

2.مایلم اطلاع دهم که درطول چهاردهمین اجلاس سران جنبش عدم تعهد در هاوانای کوبا، 15 تا 16 سپتامبر 2006، سران دولت ها بیانیه ای را درخصوص موضوع هسته ای ایران تصویب کردند که حاوی مواضع اصول عدم تعهد در این رابطه است. با اجازه شما، این بیانیه را نقل می کنم:
- ”سران کشورها، مواضع اصولی خود درخصوص خلع هسته ای و عدم اشاعه که در سند نهایی چهاردهمین کنفرانس سران کشورهای جنبش عدم تعهد در مورخ 11 تا 16 سپتامبر 2006 در هاوانای کوبا منعکس شده است را مورد تأکید مجدد قرار دادند. آن ها، تحولات مربوط به اجرای موافقت نامه پادمان NPT در جمهوری اسلامی ایران را مدنظر قرار دادند.
- سران، حق اساسی و لاینفک تمامی دولت­ها برای توسعه، تحقیق، تولید و استفاده از انرژی اتمی به منظور مقاصد صلح­آمیز، بدون هیچ گونه تبعیض و مطابق با تعهدات قانونی مربوطه خود را مورد تأکید قرار دادند. بنابراین، هیچ چیز نباید به نحوی تفسیر گردد که منع کننده یا محدود کننده این حق دولت ها در توسعه انرژی هسته ای برای مقاصد صلح آمیز باشد. آن ها، همچنین تأکید کردند که انتخاب ها و تصمیمات دولت ها در حوزه استفاده صلح آمیز از فن آوری هسته ای و سیاست های چرخه سوخت آن ها باید محترم شمرده شوند.
- سران، آژانس بین المللی انرژی اتمی را به عنوان تنها مرجع صالح برای راستی آزمایی تعهدات پادمانی دولت های عضو آژانس شناسایی کردند و تأکید نمودند که نباید هیچ فشار یا مداخله بی­جایی در فعالیت­های آژانس، به ویژه فرآیند راستی آزمایی آن که کارآیی و اعتبار آژانس را به مخاطره می اندازد، صورت گیرد.
- سران، همکاری ارائه شده توسط جمهوری اسلامی ایران به آژانس از جمله اقدامات اعتمادساز داوطلبانه که با نظرداشت به حل و فصل موضوعات باقی مانده اتخاذ شدند را مورد استقبال قرار دادند. آن­ها، ارزیابی مدیرکل آژانس مبنی بر این که تمام مواد هسته­ای اظهارشده توسط ایران حسابرسی گردیده است را مورد توجه قرار دادند. در عین حال، سران این موضوع را مورد توجه قرار دادند که فرآیند نتیجه گیری درخصوص فقدان مواد و فعالیت های اظهارنشده در ایران در جریان بوده و فرایندی زمان بر می باشد. در این خصوص، ایران را ترغیب نمودند که به همکاری فعالانه و کامل با آژانس درچارچوب دستورالعمل آژانس برای حل و فصل موضوعات باقی مانده فوراً ادامه داده تا این که اعتماد و حل و فصل صلح آمیز موضوع ارتقاء یابد.
- سران، تفاوت بنیادین بین تعهدات قانونی دولت ها نسبت به موافقت نامه های پادمانی و هرگونه اقدامات اعتمادساز داوطلبانه اتخاذ شده برای حل و فصل مسائل دشوار را مورد تأکید قرار دادند و معتقدند که چنین اقدامات داوطلبانه ای، تعهدات قانونی پادمانی نیستند.
- سران، ایجاد منطه خاورمیانه عاری از سلاح های هسته ای را به عنوان گامی مثبت در نیل به هدف خلع سلاح هسته ای درنظر گرفته و حمایت از ایجاد منطقه عاری از سلاح های هسته ای در خاورمیانه، برطبق قطعنامه های ذی ربط در مجمع عمومی و شورای امنیت را مورد تأکید قرار دادند. سران، از اسرائیل خواستند تا تشکیل چنین منطقه ای، بدون تأخیر به NPT ملحق شود و فوراً تمام تأسیسات هسته ای خود را تحت پادمان جامع آژانس بین المللی انرژی اتمی قرار دهد.
- سران، مصونیت از تعرض فعالیت های هسته ای صلح آمیز را مورد تأکید قرار دادند و تأکید نمودند هرگونه حمله یا تهدید به حمله علیه تأسیسات صلح آمیز هسته­ای اعم از عملیاتی یا در دست ساخت، خطری بزرگ برای بشریت و محیط زیست به شمار رفته و ناقض جدی حقوق بین الملل و اصول و اهداف منشور ملل متحد و قوانین آژانس بین­المللی انرژی اتمی می­باشد. آن ها، نیاز به یک سند جامع مذاکره شده چند جانبه که حمله یا تهدید به حمله علیه تأسیسات هسته ای مختص به استفاده های صلح آمیز از انرژی هسته ای را ممنوع سازد، شناسایی کردند.
- سران، قویاً معتقد بودند که تمام مسائل مربوط به پادمان ها و راستی آزمایی از جمله مسائل مربوط به ایران، باید درچارچوب آژانس بین المللی انرژی اتمی حل و فصل شوند و مبتنی بر مبانی فنی و حقوقی باشند. به علاوه، آن ها تأکید نمودند که آژانس باید کار خود را برای حل و فصل موضوع هسته ای ایران درچارچوب دستور العمل خود طبق اساسنامه آژانس ادامه دهد.
- سران، همچنین قویاً معتقد بودند که دیپلماسی و گفتگو از طرق صلح آمیز به منظور پیدا کردن راه حلی بلندمدت برای موضوع هسته ای ایران باید ادامه یابد. آن ها، معتقدند که تنها راه حل و فصل موضوع، ازسرگیری مذاکرات بدون هیچ گونه پیش شرط و افزایش همکاری با مشارکت تمامی طرف های ذی ربط می باشد تا بدین ترتیب، اعتماد بین المللی افزایش یافته و کار آژانس درخصوص حل و فصل مسائل باقی مانده تسهیل گردد”.
3.آقای رئیس، تمایل دارم که این بیانیه به طور کامل در سوابق اجلاس ثبت گردد.

دیدگاه‌ها بسته هستند.