بیانیه عدم تعهد در اجلاس ژوئن 2006 شورای حکام

بیانیه عدم تعهد در اجلاس ژوئن 2006 شورای حکام

1.به نیابت از سوی گروه نم، مایلم مراتب قدردانی جنبش از دکتر محمد البرادعی مدیرکل آژانس و دبیرخانۀ آن را به خاطر ارائۀ گزارش مربوط به اجرای موافقت نامۀ پادمان در جمهوری اسلامی ایران همان گونه که در سندGOV/2006/27 به تاریخ 28 آوریل 2006 آورده شده، اعلام نمایم. نم همچنین مایل است از مدیرکل به خاطر ارائۀ اطلاعات روزآمد در این ارتباط که در سند GOV/2006/28 مورخ 8 ژوئن 2006 به آن اشاره شده، تشکر نماید.

2.مایلم به اطلاع برسانم که در جریان مذاکرات در سطح وزرای نم که در پوتراجایای مالزی طی روزهای 27 تا 30 می 2006 برگزار شد، وزرای جنبش نم بیانیۀ ذیل را درمورد مسئلۀ هسته ای جمهوری اسلامی ایران به تصویب رساندند:
3.”وزرای نم بر موضع اصولی خود درخصوص خلع سلاح و عدم اشاعه که در سند نهایی اجلاس کمیتۀ هماهنگی وزرا آمده است، تأکید کردند. آن ها تحولات مربوط به اجرای موافقت نامۀ پادمان ان.پی.تی در ایران را مورد توجه قرار دادند.
4.وزرای نم، برحق اساسی و تفکیک ناپذیر تمام اعضا برای تحقیق، تولید و استفادۀ بدون تبعیض و براساس تعهدات حقوقی مربوطه از انرژی اتمی برای مقاصد صلح آمیز تأکید کردند. از این رو، هیچ چیز نباید مانع احقاق حق کشورها برای توسعۀ انرژی اتمی در مقاصد صلح آمیز شود یا آن را محدود نماید. آن ها همچنین تأکید کردند که تصمیمات و انتخاب های کشورها در زمینۀ استفادۀ صلح آمیز از فناوری هسته ای و سیاست های چرخۀ سوخت باید مورد احترام قرار گیرد.
5.وزراء با شناسایی آژانس به عنوان تنها مرجع واجد صلاحیت برای راستی آزمایی تعهدات پادمانی کشورهای عضو، تأکید کردند که هیچ فشار بی مورد یا مداخله ای در فعالیت های آژانس به ویژه فرایند راستی آزمایی که کارآمدی و اعتبار آژانس را به مخاطره می افکند، نباید وجود داشته باشد.
6.وزراء از گسترش همکاری جمهوری اسلامی ایران با آژانس از جمله درمورد اقدامات داوطلبانۀ اعتماد ساز با نظرداشت به حل و فصل مسائل باقی مانده استقبال کردند. آن ها به ارزیابی مدیرکل مبنی بر این که تمام مواد اظهارشده توسط ایران مورد حسابرسی قرار گرفته است، توجه نمودند. در همان زمان، آنان توجه نمودند که فرایند جمع بندی نهایی درمورد عدم وجود مواد و فعالیت های هسته ای اظهارنشده در ایران یک فرایند زمان بر است. در این زمینه، وزراء ایران را ترغیب کردند به همکاری های خود به صورت فعال و کامل با آژانس ادامه دهد و موضوعات باقی مانده را درچارچوب آژانس حل و فصل نماید تا بدین وسیله اعتماد برای حل و فصل مسالمت آمیز مسئله ارتقاء یابد.
7.وزراء بر تمایز اساسی بین تعهدات حقوقی کشورها و موافقت نامه های پادمانی مربوطه و هرگونه اقدام اعتمادساز داوطلبانه برای حل مسائل پیچیده و دشوار تأکید نمودند و معتقد بودند که چنان تعهدات داوطلبانه جزو تعهدات حقوقی پادمان ها نیست.
8.وزراء ایجاد منطقۀ عاری از سلاح های هسته ای را به عنوان یک گام مثبت به سمت نیل به هدف خلع سلاح هسته ای جهانی مورد توجه قرار دادند و بر حمایت مجدد خود از ایجاد یک خاورمیانۀ عاری از سلاح های هسته ای بر اساس قطعنامه های مربوطۀ شورای امنیت سازمان ملل تأکید کردند. تا هنگام ایجاد چنین منطقه ای، آن ها از اسرائیل خواستند بدون تعلل به ان.پی.تی ملحق شود و تمام تأسیسات هسته ای اش را تحت نظارت پادمان جامع آژانس قرار دهد.
9.وزرای نم همچنین بر تزلزل ناپذیری فعالیت های هسته ای صلح آمیز و این که هرگونه حمله یا تهدید به حمله علیه تأسیسات هسته ای صلح آمیز تهدیدهای بزرگ برای بشریت و محیط زیست است و در حکم نقض حقوق، اصول و اهداف منشور ملل متحد و مقررات ان.پی.تی است، تأکید کرده و لزوم وجود یک ابزار چندجانبۀ جامع که مانع از حمله یا تهدید به حمله به تأسیسات معطوف به استفادۀ صلح آمیز از انرژی هسته ای شود را مورد تأکید قرار دارند.
10.    وزراء اعتقاد راسخ داشتند که تمام موارد مربوط به پادمان و راستی آزمایی از جمله انجام این فعالیت در ایران باید درچارچوب آژانس حل و فصل شود و بر پایه های فنی و حقوقی استوار باشد. آن ها همچنین تأکید کردند که آژانس باید به فعالیت خود درجهت حل و فصل مسئلۀ هسته ای ایران در حیطۀ اختیارات خود به موجب اساسنامۀ آژانس ادامه دهد.
11.    وزرای نم همچنین قویاً اعتقاد داشتند که دیپلماسی و گفتگو از طریق ابزار مسالمت آمیز با هدف یافتن یک راه حل طولانی مدت برای مسئلۀ هسته ای ایران باید ادامه یابد. آن ها همچنین ابراز عقیده کردند که تنها راه حل و فصل موضوع، ازسرگیری مذاکرات بدون هیچ پیش شرط و افزایش همکاری ها با حضور تمام طرف های لازم درجهت ارتقاء اعتماد بین المللی با نظرداشت به تسهیل کار آژانس در زمینۀ حل و فصل موضوعات باقی مانده است”.

دیدگاه‌ها بسته هستند.