بیانیه عدم تعهد در اجلاس ژوئن 2004 شورای حکام

بیانیه عدم تعهد در اجلاس ژوئن 2004 شورای حکام

1.نم با یادآوری یافته مدیرکل در گزارش نوامبر مبنی بر این که تا آن تاریخ هیچ مدرکی دال بر انحراف برنامۀ هسته ای ایران به سمت مقاصد نظامی وجود نداشته و توجه می نماید که با اجرای یک سیستم راستی آزمایی گسترده که فعالیت های ایران طی هفت ماه گذشته را مورد مداقه قرارداده، هیچ مدرک و گواهی که در گزارش ماه ژوئن قابل ذکر باشد وجود نداشته است.

2.نم از گام های اساسی ایران در پیگیری سیاست اعلام شده اش مبنی بر شفافیت کامل، استقبال می کند و به ویژه با قدردانی توجه دارد که ایران در تسهیل بیش از 600 نفر روز بازرسی های آژانس از فوریۀ 2003 به بعد و همچنین اعطای دسترسی تکمیلی با 2 ساعت اعلام قبلی و حتی کمتر از آن، همکاری نموده است و با طرح اقدام مدیرکل در مورخ 6 آوریل 2004 جهت تسریع همکاری با آژانس در زمینۀ تعدادی از موارد شناسایی شدۀ باقی مانده با هدف دسترسی به پیشرفت در زمینۀ حل و فصل چنین موضوعاتی در دورۀ زمانی قبل از اجلاس شورای حکام آژانس در ژوئن 2004 (بند 7) و این که آژانس گزارش نموده که پیشرفت خوبی در زمینۀ اجرای اقدامات مورد توافق (بند 43) وجود داشته، موافقت کرده است. اظهاریه های اولیۀ مربوط به پروتکل الحاقی را ارائه نموده و تسلیم به موقع این اظهاریه ها مورد استقبال آژانس قرار گرفته است (بند 43). اطلاعات لازم برای کمک به حل و فصل مسائل آلودگی را ارائه کرده است (بند 28). اطلاعات و همچنین نقشه های تفصیلی و سایر اسناد طراحی مربوط به فرایند تبدیل را به نحوی که متخصصان آژانس را قادر سازد درمورد اعتبار اظهارات ایران درخصوص فرایند تبدیل نتیجه گیری کنند، در اختیار آژانس قرار داده است (بند 31). همکاری کامل و ارائۀ تمامی اطلاعات به نحوی که متخصصان غنی سازی لیزری آژانس را به تصدیق اظهارات ایران در زمینۀ قابلیت تولیدی فعالیت های غنی سازی لیزری قادر سازد، از سوی ایران صورت گرفته است (بند 33). اطلاعات اصلاح شده مربوط به طراحی برخی تأسیاست مشخص را ارائه کرده و اصلاحاتی در زمینۀ گزارش های تغییر سیاهۀ مواد، ترازنامۀ مواد و فهرست مواد موجود را مطابق درخواست آژانس انجام داده است (بند 37). در اعطای دسترسی به برخی اماکن در پاسخ به درخواست های آژانس از جمله دسترسی به کارگاه های واقع در سایت های نظامی که طی آن آژانس این اقدامات را به عنوان تحولی مثبت مورد استقبال قرارداده، همکاری فعال نموده است (بند 43). با صدور روادید یک ساله مکررالورود به بازرسان منتخب آژانس که این اقدام نیز مورد استقبال آژانس قرار گرفته، موافقت نموده است(بند 43).
3. نم همچنین توجه می نماید که آژانس توانسته است ضمن نظارت، اجرای تصمیم داوطلبانۀ ایران برای تعلیق غنی سازی و بازفراوری های مربوط به فعالیت هایش در مرکز تحقیقات هسته ای تهران، لشگرآباد، اراک، کارگاه شرکت کالای الکتریک، نطنز و یو.سی.اف اصفهان را راستی آزمایی کند و این که آژانس تا این تاریخ هیچ فعالیتی را در اماکن مزبور که ناسازگار با تعهدات ایران باشد، شاهد نبوده است. در این راستا، نم حق بنیادین و انکارناپذیر تمام کشورهای عضو را در توسعۀ انرژی اتمی برای مقاصد صلح آمیز مورد تأکید مجدد قرار می دهد و این نکته را مورد شناسایی قرار می دهد که این اقدام داوطلبانه، یک اقدام اعتمادساز است که صرفاً با هدف پایان بخشیدن سریع مسئله صورت گرفته است.
4. نم با توجه به نقش قانونی و مسئولیت های آژانس، معتقد است درنتیجۀ تصمیم داوطلبانۀ ایران مبنی بر تعلیق فعالیت های غنی سازی و بازفراوری خود و دعوت از آژانس برای نظارت بر این تعلیق، این نهاد درحال ورود به عرصۀ جدیدی است و نقش جدیدی را برای خود انجام می دهد. از این رو، نم این نظر را انعکاس می دهد که تضمین هایی که آژانس می تواند با هدف اعتماد سازی به ویژه در مورد ایران ارائه نماید، دارای ماهیت و مبنای متفاوتی نسبت به آن چه تاکنون به ویژه در ارتباط با کشف انحراف مواد هسته ای حاصل اعمال شده، می باشد. از این رو، هرگونه تأخیر یا تنوع درک حوزه تعلیق، باید در این راستا نگریسته شود.
5. نم همچنین توجه می کند که آژانس به پیشرفت خود در حصول به درک فراگیر از برنامۀ هسته ای ایران به عنوان یک نتیجۀ مستقیم همکاری سریع بین ایران و آژانس ادامه     می دهد. درحالی که موضوعات متعددی تاکنون حل و فصل شده یا در آستانۀ حل و فصل است، تنها دو موضوع حل نشده در گزارش مطرح شده که یکی از آن ها درطول این اجلاس از سوی آژانس به طور مشخص بیان شده است. به علاوه، درحال حاضر هیچ افشاگری جدیدی از فعالیت های اظهارنشده وجود ندارد.
6. نم توجه دارد که درمورد نخستین موضوع باقی مانده یعنی منشأ آلودگی اورانیوم با غنای بالا و اورانیوم با غنای پایین که در برخی اماکن در ایران یافت شده، برخی اطلاعات دریافتی آژانس از سوی دیگر کشورها ممکن است در حل و فصل سوالات متعدد مربوط به آلودگی مفید باشد. نم، در این راستا و با در نظرگرفتن پیچیدگی موضوع، تمام طرف های ذی ربط را به ادامۀ تلاش درجهت کمک به آژانس درمورد منشأ تهیۀ قطعات دعوت می کند و توجه دارد که این امر می تواند در تبیین موضوعات مطرح، مفید و موثر باشد.
7. در مورد موضوع دوم، نم توجه دارد که آژانس به درک بیشتری در زمینۀ میزان و مقیاس برنامه ای که سانتریفیوژهای P1 در آن به کار رفته و همچنین مکان استفاده از آن نائل شده است. در همین راستا، نم امیدوار است که اطلاعات جدید ارائه شده از سوی ایران در مورخ 30 می 2004 و همچنین بازدید أخیر 5 روزۀ بازرسان آژانس از این کشور و بیانیۀ اخیر دبیرخانه در ارتباط با تبیین موضوع در اجلاس جاری، به زودی به حل و فصل موضوعات پیرامون برنامۀ سانتریفیوژ P2 منتج گردد.
8. نم معتقد است که با استمرار همکاری ها، تنها موضوع باقی مانده به زودی حل و فصل خواهد شد. در این مرحله، حصول به شرایط عادی در این خصوص برطبق روال معمول مربوط به اجرای موافقت نامۀ پادمان و پروتکل الحاقی باید امکان پذیر باشد.
9. نم خرسند است که شاهد روند رو به رشد حل و فصل مسائل باقی مانده بین ایران و آژانس است که مظهر آن گزارش های مداوم مثبت مدیرکل می باشد. نم معتقد است که هر موضوع و مسئله باید تنها بر اساس جنبه های فنی حل و فصل شود.
10.در جهت نیل به این هدف ، نم برای اتخاذ تصمیمات شورای حکام از طریق اجماع کمال اهمیت را قائل است و گفتگو و مذاکرۀ مثبت بین کشورهای عضو بری حل و فصل فوری موضوع و تغییر مسیر آن از دستور کار شورا به درون چارچوب اختیارات آژانس را قویاً ترغیب نماید.
11.در ارتباط با قطعنامه ای که ما به تازگی شاهد تصویب بدون رأی گیری آن توسط شورای حکام بودیم، مایل است موارد ذیل را به نمایندگی از سوی گروه نم به اطلاع برساند:
12.ما متأسفیم که دغدغه های اصلی و مواضع نم در قطعنامه منعکس نشده است.
13.در ارتباط با بندهای اجرایی 7 و 8 قطعنامه، کشورهای عضو گروه نم معتقدند این بندها به بررسی موضوعات در حالتی فراتر از اختیارات آژانس می پردازند. نم همچنین معتقد است این دو بند اجرایی بر حقوق مسلم کشورهای عضو برای توسعه و استفاده از انرژی اتمی در مقاصد صلح آمیز از طریق فناوری های موردنظر خود تأثیر سوء می گذارد و به آن لطمه
می زند. به علاوه، دو بند مذکور اهمیت و نقش پادمان و دلائل مترتب بر وجود آن ها را کاهش می دهد.
14.درخصوص بند 6 اجرایی قطعنامه و توجه به حق کشورهای مستقل در عمل به سایر تعهدات، نم بر این نظر است که شورای حکام نمی تواند کشورها را وادار به تصویب پروتکل الحاقی نماید و شورا باید در فرایند تصویب پروتکل، به استقلال و رویه های قانونگذاری ملی کشورها احترام بگذارد.
15.علاوه بر آن چه در بالا ذکر شد، نم از مشاهدۀ پیشرفت مداوم درجهت حل و فصل موضوع طی چندماه آینده درنتیجۀ همکاری مستمر ایران خرسند و دلگرم می گردد.
16.نهایتاً این که مایلم اظهارات ایرادشده در سوابق این اجلاس منعکس گردد.

دیدگاه‌ها بسته هستند.