تحولات بعدی

-      مذاکرات هیأت جمهوری اسلامی ایران با سولانا در وین در 18 شهریور ماه 1385 (9/9/2006). دکتر لاریجانی درخصوص این مذاکرات که دو روز به طول انجامید گفت: مذاکرات مثبت و سازنده ای بود و ادامه خواهد یافت و اگر با همین اصول ادامه یابد، ممکن است به نتایجی برسیم. در مذاکرات دربارۀ موضوعات مختلف از جمله بستۀ 6 ژوئن غرب و پاسخ ایران به آن و همچنین روند آیندۀ مذاکرات، چگونگی و سطح برگزاری آن و دستورکار مذاکرات گفتگو شد. دکتر لاریجانی همچنین اظهار داشت که درباره موضوعات مورد بحث و اختلاف می توان درون مذاکرات گفتگو کرد، ولی مسألۀ اول یافتن راه حل برای مسائل است تا بعد بتوان درباره هرگونه مسأله پاسخ منطقی داد. سخنگوی سولانا نیز این مذاکرات را مثبت و سازنده خواند و گفت مذاکرت ادامه خواهد یافت.

-      گفتگوی دبیر وقت شورایعالی امنیت ملی با مدیرکل آژانس بین المللی انرژی اتمی در وین در 19 شهریور ماه 1385 (10/9/2006). دکتر لاریجانی پس از مذاکرات با سولانا با البرادعی، مدیرکل آژانس بین المللی انرژی اتمی دیدار کرد. وی، درخصوص گفتگوهای خود با البرادعی گفت: ما با آژانس به عنوان یک مرجع اصلی حل و فصل مسائل هسته ای باید ارتباط دائمی داشته باشیم و لازم است با مدیرکل آژانس نیز رایزنی هایی داشته باشیم تا ایشان هم در جریان مسائل و تحولات قرار گیرند و هم در حل مسائل فیمابین بتوانیم به راه حل هایی برسیم.
-      تصویب قطعنامۀ 1737 شورای امنیت ذیل مادۀ 41 فصل هفتم منشور ملل متحد برای وضع برخی تحریم ها در 2 دی ماه 1385 (23/12/2006).
-      تصویب قطعنامۀ 1747 شورای امنیت علیه فعالیت های صلح آمیز هسته ای ایران، ذیل مادۀ 41 فصل هفتم منشور ملل متحد در 4 فرورودین ماه 1386 (23/3/2007).
-      مذاکرات هیأت جمهوری اسلامی ایران با سولانا در آنکارا در 5 اردیبهشت ماه 1386 (25/4/2007). دکتر لاریجانی درخصوص نتایج این مذاکرات اظهار داشت: دیدار با سولانا بسیار خوب بود و این مذاکرات به زودی ادامه می یابد. فکر می کنم در یک سری امور به وحدت نظر نزدیک شدیم. در این دیدار، راه کارهای جدیدی مطرح شد که جزئیات آن‌ها بعداً اعلام خواهد شد. سولانا نیز در خصوص نتایج مذاکرات گفت: دیدار مثبتی بود و ما رو به جلو حرکت می کنیم. فضای مذاکرات بسیار خوب بود و ما به مذاکرات خود ادامه خواهیم داد.
-      مذاکرات هیأت جمهوری اسلامی ایران با سولانا در مادرید در 9 خرداد ماه 1386 (30/5/2007). در ادامۀ مذاکرات آنکارا، طرفین مذاکرات خود را در مادرید دنبال کردند. دکتر لاریجانی، مذاکرات انجام شده را مفید و سازنده خواند و اظهار داشت که این مذاکرات به زودی ادامه خواهد یافت. سولانا نیز گفت که در این مذاکرات در مورد برخی موضوعات مهم پیشرفت هایی صورت گرفت. وی، در مورد به نتیجه رسیدن مذاکرات ابراز امیدواری کرد.
-      مذاکرات هیأت جمهوری اسلامی ایران با سولانا در لیسبون در 1 تیر ماه 1386 (22/6/2007). در ادامۀ مذاکرات آنکارا و مادرید، در مذاکرات لیسبون طرفین تفاهم کردند که ایران و آژانس درخصوص تهیۀ مدالیتی حل و فصل موضوعات باقی مانده با یکدیگر مذاکره نمایند. طبیعتاً، لازمۀ انجام این کار این بود که فضای سازنده ناشی از مذاکرات ایران و آژانس با اقدامات غیرسازندۀ برخی کشورها تخریب نگردد و در این خصوص نیز تفاهم سیاسی به عمل آمد. سخنگوی سولانا، مذاکرات لیسبون را بسیار سازنده خواند و گفت: یک روز قبل از این دیدار، دکتر لاریجانی در وین با محمد البرادعی دیدار کرد و طرفین درخصوص موضوعات باقی مانده پیشرفت هایی داشتند. این یک گام مثبت برای کمک به اعتمادسازی بود. وی، همچنین گفت سولانا امیدوار است که همکاری ایران و آژانس به ایجاد یک فضای مثبت کمک کند و اجازه دهد تا تماس ها ادامه یابد.
-      مذاکرات هیأت جمهوری اسلامی ایران با سولانا در رم در 1 آبان ماه 1386 (23/10/2007). در این مذاکرات دکتر لاریجانی و دکتر جلیلی در رأس هیأت ایرانی قرار داشتند. سولانا درخصوص نتایج مذاکرات گفت: مذاکرات سازنده بود و دور بعدی نیز در اوایل آذرماه (اواخر نوامبر) برگزار خواهد شد. دکتر لاریجانی نیز اظهار داشت: مذاکرات درباره همکاری ایران با آژانس بین المللی انرژی اتمی بود و در بخش آخر گفتگوها نیز نظریات جدید و سازنده ای مطرح شدند که می تواند باعث پیشرفت های دیگری شوند. دکتر جلیلی نیز با بیان این که فرصت های واقعی برای گسترش همکاری ها وجود دارد، گفت: مذاکره و همکاری، رویکرد اساسی ماست. موضوعاتی که امروز به عنوان چالش بین ایران و اتحادیۀ اروپا مطرح می شوند این قابلیت را دارند که نه تنها چالش نباشند، بلکه با برطرف کردن سوءتفاهم ها به موضوعی برای همکاری تبدیل شوند.
-      مذاکرات دبیر جدید شورایعالی امنیت ملی با سولانا در لندن در 9 آذر ماه 1386 (30/11/2007). دکتر جلیلی پس از مذاکرات گفت: گفتگوهای مفصل و طولانی با سولانا داشتیم. این مذاکرات بر مبنای رویکرد ماست که در کنار آژانس از هرگونه همکاری و مذاکرۀ سازنده استقبال می کنیم. ما به یک چارچوب برای مذاکرات و حل اختلافات نیاز داریم و فکر می کنیم NPT و آژانس بهترین چارچوب هستند. دکتر جلیلی همچنین از طرح ایدۀ همکاری های مشترک در زمینه های دمکراسی، امنیت، انرژی و اقتصاد و همچنین ایده های هسته ای در مذاکره با سولانا خبر داد و گفت: در بحث هسته ای، پیشنهاد ایران در سه محور همکاری های مشترک برای خلع سلاح، مقابله با اشاعۀ سلاح‌های هسته ای و استفادۀ صلح آمیز از انرژی هسته ای ارائه گردید. وی تأکید کرد که سه اصل دفاع از حقوق ملت ایران به عنوان عضو NPT، انجام تکالیف در چارچوب NPT و همکاری در چارچوب موضوعاتی که می تواند در این بحث مورد استفاده قرار گیرد، مورد تأکید قرار گرفت. دکتر جلیلی همچنین در واکنش به اظهارات سولانا که مذاکرات را ناامید کننده خوانده بود، گفت: این که ما از حقوق ملت ایران دفاع می کنیم و این موضوع باعث ناامیدی دیگران می شود، تقصیر ما نیست.
-      تصویب قطعنامۀ 1803 شورای امنیت علیه فعالیت های صلح آمیز هسته ای ایران، ذیل مادۀ 41 فصل هفتم منشور ملل متحد در 13 اسفند ماه 1386 (3/3/2008). اندونزی به این قطعنامه رأی ممتنع داد.


[1] این مطلب از این منبع اخذ شده است: برنامه هسته ای ایران: واقعیت های اساسی، کاظم غریب آبادی، موسسه چاپ و انتشارات وزارت امور خارجه،‌ 1387.

 

دیدگاه‌ها بسته هستند.